Na dziedzińcu przy kurniku
No pátio junto ao galinheiro
Krzyknął kogut — kukuryku!
O galo cantou — cocoricó!
Biją skrzydła jak kańczugi,
Asas batem como chicotes,
Dziobią dzióby,
Bicos bicam,
Drą pazury aż do skóry.
Garras arranham até à pele.
Już krew kapie, pierze leci.
Agora o sangue goteja, as penas voam.
Z kwoczką uszedł rywal trzeci.
O terceiro rival escapou com a galinha.
A wtem indor dmuchnął:
Então o peru inchou:
„Hola!“
"Aguenta!"
Stała się jego wola.
Fez-se a sua vontade.
„O co idzie, o co chodzi?
«Do que se trata, o que se passa?»
Indor was pogodzi“.
O peru resolverá isso por vocês.'
Na to oba, każdy sobie:
A isto ambos responderam, cada um à sua maneira:
„Przedrzeźniał się mej osobie“.
'Ele zombou de mim pessoalmente.'
„Moi panowie“
«Meus senhores»
indor powie
o peru disse
„Niepotrzebnie się czubiło,
'Não havia necessidade de discutir,
Przedrzeźniania tu nie było;
Não houve troça aqui;
Obydwa z jednej zapialiście nuty,
Ambos cantaram a mesma melodia,
Boście obydwa koguty“.
Porque vocês são ambos galos.
Kiedy głupstwo jeden powie,
Quando alguém diz uma tolice,
Głupstwo drugi mu odpowie;
Outro responde com tolice;
Potem płacą życiem, zdrowiem.
Depois pagam com a vida, com a saúde.
Co rzec na to? Wiem — nie powiem!
O que dizer a isso? Sei — não digo!
