Herr von Ribbeck auf Ribbeck im Havelland,
Heer von Ribbeck van Ribbeck in Havelland,
ein Birnbaum in seinem Garten stand,
een perenboom stond in zijn tuin,
und kam die goldne Herbsteszeit
en toen kwam de gouden herfsttijd
und die Birnen leuchteten weit und breit,
en de peren straalden wijd en zijd,
da stopfte, wenn′s Mittag vom Turme scholl,
dan, als de middagklok van de toren luidde,
der von Ribbeck sich beide Taschen voll,
stopte von Ribbeck zijn beide zakken vol,
und kam in Pantinen ein Junge daher,
en als er een jongen in pantoffels voorbij kwam,
so rief er: "Junge, wiste ′ ne Beer?"
dan riep hij: "Jongen, wil je een peer?"
Und kam ein Mädchen, so rief er: "Lütt Dirn,
En als er een meisje langs kwam, riep hij: "Klein meisje,
kumm man röwer, ick hebb ′ ne Birn."
kom hierheen, ik heb een peer."
So ging es viel Jahre, bis lobesam
Zo ging het vele jaren, tot prijzenswaardig
der von Ribbeck auf Ribbeck zu sterben kam.
von Ribbeck van Ribbeck kwam te sterven.
Er fühlte sein Ende. ′ s war Herbsteszeit,
Hij voelde zijn einde. Het was herfsttijd,
wieder lachten die Birnen weit und breit,
weer glansden de peren wijd en zijd,
da sagte von Ribbeck: "Ich scheide nun ab.
toen zei von Ribbeck: "Ik vertrek nu.
Legt mir eine Birne mit ins Grab."
Leg een peer bij me in het graf."
Und drei Tage darauf aus dem Doppeldachhaus
En drie dagen later, uit het huis met dubbel dak
trugen von Ribbeck sie hinaus,
ze droegen von Ribbeck naar buiten,
alle Bauern und Büdner mit Feiergesicht
alle boeren en keuters met plechtige gezichten
sangen: "Jesus meine Zuversicht",
zongen: "Jezus, mijn vertrouwen",
und die Kinder klagten, das Herze schwer:
en de kinderen klaagden, hun harten zwaar:
"He ist dod nu. Wer giwt uns nu ′ ne Beer?"
"Hij is nu dood. Wie geeft ons nu een peer?"
So klagten die Kinder. Das war nicht recht,
Zo klaagden de kinderen. Dat was niet juist,
ach, sie kannten den alten Ribbeck schlecht,
ach, ze kenden de oude Ribbeck slecht,
der neue freilich, der knausert und spart,
de nieuwe is inderdaad gierig en spaart,
hält Park und Birnbaum strenge verwahrt.
houdt het park en de perenboom streng bewaakt.
Aber der alte, vorahnend schon
Maar de oude, al voorvoelend,
und voll Mißtrauen gegen den eigenen Sohn,
en vol wantrouwen jegens zijn eigen zoon,
der wußte genau, was er damals tat,
hij wist precies wat hij toen deed,
als um eine Birn′ ins Grab er bat,
toen hij om een peer in zijn graf vroeg,
und im dritten Jahr aus dem stillen Haus
en in het derde jaar uit het stille huis
ein Birnbaumsprößling sproßt heraus.
een perenboomscheut kwam tevoorschijn.
Und die Jahre gehen wohl auf und ab,
En de jaren gaan voorbij met hun ups en downs,
längst wölbt sich ein Birnbaum über dem Grab,
al lang buigt een perenboom zich over het graf,
uind in der goldnen Herbsteszeit
en in de gouden herfsttijd
leuchtet′s wieder weit und breit.
het glanst weer wijd en zijd.
Und kommt ein Jung′ übern Kirchhof her,
En als er een jongen over het kerkhof komt,
da flüstert′s im Baume: "Wiste ′ ne Beer?"
de boom fluistert: "Wil je een peer?"
Und kommt ein Mädel, so flüstert′s: "Lütt Dirn,
En als er een meisje komt, fluistert het: "Klein meisje,
kumm man röwer, ick gew di ′ ne Birn."
kom hierheen, ik geef je een peer."
So spendet Segen noch immer die Hand
Zo zegent nog steeds de hand met gaven
des von Ribbeck auf Ribbeck im Havelland.
van von Ribbeck van Ribbeck in Havelland.
