Rústica

GedichtPortugees1931

  • Door Florbela Espanca (1894–1930)

Luisteren

0:00

Tekst en vertaling

Ser a moça mais linda do povoado.

Het mooiste meisje van het dorp zijn.

Pisar, sempre contente, o mesmo trilho,

Treden, altijd blij, hetzelfde pad,

Ver descer sobre o ninho aconchegado

Zien neerdalen op het knusse nest

A bênção do Senhor em cada filho.

De zegen van de Heer over elk kind.

Um vestido de chita bem lavado,

Een goed gewassen calico jurk,

Cheirando a alfazema e a tomilho…

Ruikend naar lavendel en tijm...

– Com o luar matar a sede ao gado,

– De dorst van het vee lessen met het maanlicht,

Dar às pombas o sol num grão de milho…

De duiven de zon geven in een korrel maïs...

Ser pura como a água da cisterna,

Zo puur zijn als het water uit de regenput,

Ter confiança numa vida eterna

Vertrouwen hebben in een eeuwig leven

Quando descer à “terra da verdade”…

Bij het afdalen naar het 'land van de waarheid'...

Deus, dai-me esta calma, esta pobreza!

God, geef me deze kalmte, deze armoede!

Dou por elas meu trono de Princesa,

Ik geef voor hen mijn prinsessentroon,

E todos os meus Reinos de Ansiedade.

En al mijn Koninkrijken van Angst.

Over het werk

De oorspronkelijke tekst behoort tot het publieke domein.

Leer het

Loop de tekst regel voor regel door, met audio bij elke regel

Voor meer content, talen en functies download je de mobiele app in de App Store of via Google Play.

Meer liedjes en gedichten