Mimozami jesień się zaczyna,
Mimozama počinje jesen,
Złotawa, krucha i miła.
Zlatasta, krhka i mila.
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,
To si ti, to si ti ta djevojka,
Która do mnie na ulicę wychodziła.
Koja je dolazila k meni na ulicu.
Od twoich listów pachniało w sieni,
Od tvojih pisama mirisalo je u predsoblju,
Gdym wracał zdyszany ze szkoły,
Kad sam se vraćao zadihan iz škole,
A po ulicach w lekkiej jesieni
A po ulicama u blagoj jeseni
Fruwały za mną jasne anioły.
Letjeli su za mnom svijetli anđeli.
Mimozami zwiędłość przypomina
Mimozama se prisjeća uvenuće
Nieśmiertelnik żółty - październik.
Žuti smilj - listopad.
To ty, to ty moja jedyna,
To si ti, to si ti moja jedina,
Przychodziłaś wieczorem do cukierni.
Dolazila si navečer u slastičarnu.
Z przemodlenia, z przeomdlenia senny,
Od molitve, od nesvjestice pospan,
W parku płakałem szeptanymi słowy.
U parku sam plakao šaptanim riječima.
Młodzik z chmurek prześwitywał jesienny,
Jesenski čas iz oblaka je obasjavao,
Od mimozy złotej - majowy.
Od zlatne mimoze - svibanjski.
Ach, czułymi, przemiłymi snami
Ah, nježnim, dragim snovima
Zasypiałem z nim gasnącym o poranku,
Zaspavao sam s njim što je gasnuo ujutro,
W snach dawnymi bawiąc się wiosnami,
U snovima se igrajući starim proljećima,
Jak tą złotą, jak tą wonną wiązanką...
Kao tom zlatnom, kao tom mirisnom buketom...
