Paweł i Gaweł w jednym stali domu,
Paweł i Gaweł živjeli su u istoj kući,
Paweł na górze, a Gaweł na dole,
Paweł gore, a Gaweł dolje,
Paweł spokojny, nie wadził nikomu,
Paweł je bio miran i nikome nije smetao,
Gaweł najdziksze wymyślał swawole.
Gaweł je izmišljao najluđe nestašluke.
Ciągle polował po swoim pokoju:
Stalno je lovio po svojoj sobi:
To pies, to zając — między stoły, stołki
Pas, zec — između stolova i stolica
Gonił, uciekał, wywracał koziołki,
Jurio je, bježao, prevrtao kolutove,
Strzelał i trąbił i krzyczał do znoju.
Pucao je i trubio i vikao do iscrpljenosti.
Znosił to Paweł, nareszcie nie może;
Paweł je to podnosio, ali napokon više nije mogao;
Schodzi do Gawła i prosi w pokorze:
Silazi do Gawła i ponizno moli:
Zmiłuj się Waćpan, poluj ciszej nieco,
Smiluj se, gospodine, lovi malo tiše,
Bo mi na górze szyby z okien lecą.
Jer mi gore stakla iz prozora ispadaju.
A na to Gaweł: Wolnoć Tomku
Na to Gaweł: Sloboda, Tome,
W swoim domku.
U svojoj kućici.
Cóż było mówić? Paweł ani pisnął,
Što je mogao reći? Paweł nije ni pisnuo,
Wrócił do siebie i czapkę nacisnął.
Vratio se gore i povukao kapu.
Nazajutrz Gaweł jeszcze smacznie chrapie,
Sljedeći dan Gaweł još uvijek slatko hrče,
A tu z powały coś mu na nos kapie,
A tu s plafona nešto mu na nos kaplje,
Zerwał się z łóżka i pędzi na górę:
Skoči iz kreveta i trči gore:
Stuk! puk! zamknięte. Spogląda przez dziurę,
Kuc! kuc! zaključano. Proviri kroz rupu,
I widzi — cóż tam? cały pokój w wodzie,
I vidi — što je to? cijela soba pod vodom,
A Paweł z wędką siedzi na komodzie.
A Paweł sjedi na komodi s ribolovnim štapom.
— Co Waćpan robisz? — Ryby sobie łowię.
— Što radite, gospodine? — Samo pecam.
— Ależ Mospanie, mnie kapie po głowie.
— Ali, dobri gospodine, kaplje mi po glavi.
A Paweł na to: Wolnoć Tomku
A Paweł na to: Sloboda, Tome,
W swoim domku.
U svojoj kućici.
Z tej to powiastki morał w tym sposobie:
Pouka ove priče je sljedeća:
Jak ty komu, tak on tobie.
Kako ti drugima, tako oni tebi.
