Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba
U tu zemlju gdje mrvica kruha
Podnoszą z ziemi przez uszanowanie
Podignuto s tla iz poštovanja
Dla darów Nieba....
Za darove Neba...
Tęskno mi, Panie...
Nedostaje mi, Gospodine...
Do kraju tego, gdzie winą jest dużą
U tu zemlju gdje je to veliki prijestup
Popsować gniazdo na gruszy bocianie,
Oštetiti gnijezdo rode na kruški,
Bo wszystkim służą...
Jer svima služi...
Tęskno mi, Panie...
Nedostaje mi, Gospodine...
Do kraju tego, gdzie pierwsze ukłony
U tu zemlju gdje prvi pozdravi
Są, jak odwieczne Chrystusa wyznanie,
Jesu kao vječno Kristovo priznanje,
"Bądź pochwalony!"
"Budi hvaljen!"
Tęskno mi, Panie...
Nedostaje mi, Gospodine...
Tęskno mi jeszcze i do rzeczy innej,
Još uvijek čeznem i za nečim drugim,
Której już nie wiem, gdzie leży mieszkanie,
Čijeg stana više ne znam,
Równie niewinnej...
Jednako nevino...
Tęskno mi, Panie...
Nedostaje mi, Gospodine...
Do bez-tęsknoty i do bez-myślenia,
Za bez-čežnje i za bez-misli,
Do tych, co mają tak za tak - nie za nie,
Za one koji kažu da za da, ne za ne,
Bez światło-cienia...
Bez svjetlo-sjene...
Tęskno mi, Panie...
Nedostaje mi, Gospodine...
Tęskno mi owdzie, gdzie któż o mnie stoi?
Čeznem za mjestom gdje netko stoji za mene?
I tak być musi, choć się tak nie stanie
I tako mora biti, iako tako neće biti
Przyjaźni mojej...
U mom prijateljstvu...
Tęskno mi, Panie...
Nedostaje mi, Gospodine...
