Mimozami jesień się zaczyna,
El otoño comienza con acacias,
Złotawa, krucha i miła.
Dorada, frágil y amable.
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,
Eres tú, eres tú esa chica,
Która do mnie na ulicę wychodziła.
Que salía a la calle para encontrarme.
Od twoich listów pachniało w sieni,
El recibidor olía a tus cartas,
Gdym wracał zdyszany ze szkoły,
Cuando regresaba jadeando de la escuela,
A po ulicach w lekkiej jesieni
Y por las calles en un suave otoño
Fruwały za mną jasne anioły.
Volaban tras de mí ángeles brillantes.
Mimozami zwiędłość przypomina
Las acacias recuerdan la marchitez
Nieśmiertelnik żółty - październik.
La siempreviva amarilla - octubre.
To ty, to ty moja jedyna,
Eres tú, tú mi única,
Przychodziłaś wieczorem do cukierni.
Venías por la tarde a la dulcería.
Z przemodlenia, z przeomdlenia senny,
Somnoliento por tanta oración y desmayo,
W parku płakałem szeptanymi słowy.
Lloraba en el parque con palabras susurradas.
Młodzik z chmurek prześwitywał jesienny,
Un juvenil otoño brillaba entre las nubes,
Od mimozy złotej - majowy.
De la dorada acacia - mayo.
Ach, czułymi, przemiłymi snami
Ah, con sueños tiernos y encantadores
Zasypiałem z nim gasnącym o poranku,
Me dormía con él desvaneciéndose al amanecer,
W snach dawnymi bawiąc się wiosnami,
Jugando en sueños con viejas primaveras,
Jak tą złotą, jak tą wonną wiązanką...
Como aquel ramo dorado y fragante...
