Dwa koguty

PoemaPolaco

  • Texto: Aleksander Fredro (1793–1876)

Escuchar

0:00

Texto y traducción

Na dziedzińcu przy kurniku

En el patio junto al gallinero

Krzyknął kogut — kukuryku!

El gallo cantó — quiquiriquí!

Biją skrzydła jak kańczugi,

Las alas golpean como látigos,

Dziobią dzióby,

Picos picotean,

Drą pazury aż do skóry.

Las garras raspan hasta la piel.

Już krew kapie, pierze leci.

Ya gotea sangre, vuelan plumas.

Z kwoczką uszedł rywal trzeci.

El tercer rival escapó con la gallina.

A wtem indor dmuchnął:

Entonces el pavo se infló:

„Hola!“

"¡Espera!"

Stała się jego wola.

Se hizo su voluntad.

„O co idzie, o co chodzi?

"¿De qué se trata, qué está pasando?"

Indor was pogodzi“.

El pavo lo resolverá por ustedes.

Na to oba, każdy sobie:

A esto ambos respondieron, cada uno a su manera:

„Przedrzeźniał się mej osobie“.

"Se burló de mí personalmente."

„Moi panowie“

'Caballeros,'

indor powie

el pavo dijo

„Niepotrzebnie się czubiło,

'No había necesidad de pelear,

Przedrzeźniania tu nie było;

Aquí no hubo burlas;

Obydwa z jednej zapialiście nuty,

Ambos cantaron la misma melodía,

Boście obydwa koguty“.

Porque los dos son gallos.

Kiedy głupstwo jeden powie,

Cuando uno dice una tontería,

Głupstwo drugi mu odpowie;

Otro responde con tonterías;

Potem płacą życiem, zdrowiem.

Luego pagan con la vida, con la salud.

Co rzec na to? Wiem — nie powiem!

¿Qué decir a eso? Sé — no diré!

Sobre la obra

El texto original es de dominio público.

Estudiar

Línea por línea, con audio para cada línea

Para más contenido, idiomas y funciones, descarga la app móvil en el App Store o en Google Play.

Más canciones y poemas