Paweł i Gaweł w jednym stali domu,
Paweł y Gaweł vivían en la misma casa,
Paweł na górze, a Gaweł na dole,
Paweł arriba, y Gaweł abajo,
Paweł spokojny, nie wadził nikomu,
Paweł era tranquilo y no molestaba a nadie,
Gaweł najdziksze wymyślał swawole.
Gaweł inventó las travesuras más salvajes.
Ciągle polował po swoim pokoju:
Constantemente cazaba en su habitación:
To pies, to zając — między stoły, stołki
Un perro, una liebre — entre mesas y taburetes
Gonił, uciekał, wywracał koziołki,
Perseguía, huía, daba volteretas,
Strzelał i trąbił i krzyczał do znoju.
Disparó y tocó la bocina y gritó hasta el cansancio.
Znosił to Paweł, nareszcie nie może;
Paweł lo soportó, pero finalmente ya no pudo más;
Schodzi do Gawła i prosi w pokorze:
Baja a Gaweł y ruega humildemente:
Zmiłuj się Waćpan, poluj ciszej nieco,
Tenga piedad, señor, cace un poco más silenciosamente,
Bo mi na górze szyby z okien lecą.
Porque los cristales de las ventanas de arriba se están cayendo.
A na to Gaweł: Wolnoć Tomku
A esto Gaweł responde: Libertad, Tom,
W swoim domku.
En tu propia casa.
Cóż było mówić? Paweł ani pisnął,
¿Qué podía decir? Paweł no dijo ni una palabra,
Wrócił do siebie i czapkę nacisnął.
Regresó arriba y se bajó la gorra.
Nazajutrz Gaweł jeszcze smacznie chrapie,
Al día siguiente Gaweł todavía está roncando dulcemente,
A tu z powały coś mu na nos kapie,
Cuando algo del techo le gotea en la nariz,
Zerwał się z łóżka i pędzi na górę:
Se levanta de la cama y corre arriba:
Stuk! puk! zamknięte. Spogląda przez dziurę,
¡Toc! ¡toc! cerrado. Él mira por un agujero,
I widzi — cóż tam? cały pokój w wodzie,
Y ve — ¿qué es esto? todo el cuarto bajo el agua,
A Paweł z wędką siedzi na komodzie.
Y Paweł está sentado en una cómoda con una caña de pescar.
— Co Waćpan robisz? — Ryby sobie łowię.
— ¿Qué hace usted, señor? — Solo pescando.
— Ależ Mospanie, mnie kapie po głowie.
— Pero buen señor, me está goteando en la cabeza.
A Paweł na to: Wolnoć Tomku
Y Paweł responde: Libertad, Tom,
W swoim domku.
En tu propia casa.
Z tej to powiastki morał w tym sposobie:
La moraleja de este cuento es la siguiente:
Jak ty komu, tak on tobie.
Como tú hagas a otros, así te harán a ti.
