La nebbia a gl’irti colli
Η ομίχλη στους τραχείς λόφους
Piovigginando sale,
Ανεβαίνει με ψιλή βροχή,
E sotto il maestrale
Και κάτω από τον μαΐστρο
Urla e biancheggia il mar;
Η θάλασσα βρυχάται και ασπρίζει·
Ma per le vie del borgo
Αλλά μέσα από τους δρόμους του χωριού
Dal ribollir de’ tini
Από το βράσιμο των δεξαμενών
Va l’aspro odor de i vini
Πηγαίνει η έντονη μυρωδιά των κρασιών
L’anime a rallegrar.
Να χαροποιήσει τις ψυχές.
Gira su’ ceppi accesi
Η σούβλα γυρίζει πάνω από τα αναμμένα κούτσουρα
Lo spiedo scoppiettando:
Καθώς γυρίζει τριζοβολώντας:
Sta il cacciator fischiando
Ο κυνηγός στέκεται σφυρίζοντας
Su l’uscio a rimirar
Στην πόρτα, κοιτάζοντας έξω
Tra le rossastre nubi
Μέσα στα κοκκινωπά σύννεφα
Stormi d’uccelli neri,
Σμήνη μαύρων πουλιών,
Com’esuli pensieri,
Σαν εξόριστες σκέψεις,
Nel vespero migrar.
Να μεταναστεύουν το βράδυ.
