Na dziedzińcu przy kurniku
Na dvorišču pri kokošnjaku
Krzyknął kogut — kukuryku!
Kikirikal je petelin — kikiriki!
Biją skrzydła jak kańczugi,
Krila udarjajo kot biči,
Dziobią dzióby,
Kljuni kljuvajo,
Drą pazury aż do skóry.
Kremplji praskajo do kože.
Już krew kapie, pierze leci.
Zdaj kri kaplja, perje leti.
Z kwoczką uszedł rywal trzeci.
Tretji tekmec je pobegnil s kokoško.
A wtem indor dmuchnął:
Tedaj se je puran napihnil:
„Hola!“
"Počakaj!"
Stała się jego wola.
Zgodila se je njegova volja.
„O co idzie, o co chodzi?
"O čem gre, kaj se dogaja?"
Indor was pogodzi“.
Puran bo to uredil za vaju.'
Na to oba, każdy sobie:
Na to oba, vsak po svoje:
„Przedrzeźniał się mej osobie“.
"Osebno se je norčeval iz mene."
„Moi panowie“
"Gospodje"
indor powie
puran je rekel
„Niepotrzebnie się czubiło,
'Ni bilo treba prepirati se,
Przedrzeźniania tu nie było;
Tukaj ni bilo posmehovanja;
Obydwa z jednej zapialiście nuty,
Oba sta zapela isto melodijo,
Boście obydwa koguty“.
Ker sta oba petelina.
Kiedy głupstwo jeden powie,
Ko kdo reče neumnost,
Głupstwo drugi mu odpowie;
Drugi mu odgovori z neumnostjo;
Potem płacą życiem, zdrowiem.
Potem plačajo z življenjem, z zdravjem.
Co rzec na to? Wiem — nie powiem!
Kaj reči na to? Vem — ne povem!
