Herr von Ribbeck auf Ribbeck im Havelland,
Pan von Ribbeck z Ribbeck w Havelland,
ein Birnbaum in seinem Garten stand,
grusza stała w jego ogrodzie,
und kam die goldne Herbsteszeit
i nadeszła złota jesień
und die Birnen leuchteten weit und breit,
i gruszki świeciły daleko i szeroko,
da stopfte, wenn′s Mittag vom Turme scholl,
wtedy, gdy z wieży rozległ się dzwon południowy,
der von Ribbeck sich beide Taschen voll,
von Ribbeck napychał sobie obie kieszenie do pełna,
und kam in Pantinen ein Junge daher,
a gdy przychodził chłopiec w kapciach,
so rief er: "Junge, wiste ′ ne Beer?"
wołał: "Chłopcze, chcesz gruszkę?"
Und kam ein Mädchen, so rief er: "Lütt Dirn,
A gdy przychodziła dziewczyna, wołał: "Mała dziewczynko,
kumm man röwer, ick hebb ′ ne Birn."
Chodź tutaj, mam gruszkę.
So ging es viel Jahre, bis lobesam
Tak to trwało wiele lat, aż chwalebnie
der von Ribbeck auf Ribbeck zu sterben kam.
von Ribbeckowi z Ribbeck przyszło umierać.
Er fühlte sein Ende. ′ s war Herbsteszeit,
Czuł swój koniec. Był czas jesieni,
wieder lachten die Birnen weit und breit,
znów gruszki lśniły daleko i szeroko,
da sagte von Ribbeck: "Ich scheide nun ab.
wtedy von Ribbeck powiedział: "Teraz odchodzę.
Legt mir eine Birne mit ins Grab."
Włóżcie mi gruszkę do grobu."
Und drei Tage darauf aus dem Doppeldachhaus
A trzy dni później z domu z podwójnym dachem
trugen von Ribbeck sie hinaus,
wynieśli von Ribbecka,
alle Bauern und Büdner mit Feiergesicht
wszyscy rolnicy i zagrodnicy z poważnymi twarzami
sangen: "Jesus meine Zuversicht",
śpiewali: "Jezus, moja ufność",
und die Kinder klagten, das Herze schwer:
a dzieci lamentowały, z ciężkim sercem:
"He ist dod nu. Wer giwt uns nu ′ ne Beer?"
„On jest teraz martwy. Kto da nam teraz gruszkę?”
So klagten die Kinder. Das war nicht recht,
Tak narzekały dzieci. To nie było w porządku,
ach, sie kannten den alten Ribbeck schlecht,
ach, słabo znali starego Ribbecka,
der neue freilich, der knausert und spart,
ten nowy rzeczywiście jest skąpy i oszczędza,
hält Park und Birnbaum strenge verwahrt.
trzyma park i gruszę pod ścisłą strażą.
Aber der alte, vorahnend schon
Ale stary, już przewidujący,
und voll Mißtrauen gegen den eigenen Sohn,
i pełen nieufności wobec własnego syna,
der wußte genau, was er damals tat,
wiedział dokładnie, co wtedy robił,
als um eine Birn′ ins Grab er bat,
gdy prosił o gruszkę w swoim grobie,
und im dritten Jahr aus dem stillen Haus
i w trzecim roku z cichego domu
ein Birnbaumsprößling sproßt heraus.
Pęd gruszy wyrósł.
Und die Jahre gehen wohl auf und ab,
A lata mijają ze wzlotami i upadkami,
längst wölbt sich ein Birnbaum über dem Grab,
od dawna nad grobem wznosi się grusza,
uind in der goldnen Herbsteszeit
i w złotej jesieni
leuchtet′s wieder weit und breit.
znów lśni daleko i szeroko.
Und kommt ein Jung′ übern Kirchhof her,
A jeśli chłopiec przejdzie przez cmentarz,
da flüstert′s im Baume: "Wiste ′ ne Beer?"
drzewo szepcze: "Chcesz gruszkę?"
Und kommt ein Mädel, so flüstert′s: "Lütt Dirn,
A gdy przyjdzie dziewczyna, szepcze: "Mała dziewczynko,
kumm man röwer, ick gew di ′ ne Birn."
chodź tutaj, dam ci gruszkę.
So spendet Segen noch immer die Hand
Tak więc wciąż błogosławi darami ręka
des von Ribbeck auf Ribbeck im Havelland.
von Ribbeck z Ribbeck w Havelland.
