Der Mond ist aufgegangen,
Księżyc wzeszedł,
Die goldnen Sternlein prangen
Złote gwiazdeczki lśnią
Am Himmel hell und klar.
Na niebie jasno i przejrzyście.
Der Wald steht schwarz und schweiget,
Las stoi ciemny i milczy,
Und aus den Wiesen steiget
A z łąk wznosi się
Der weiße Nebel wunderbar.
Cudowna biała mgła.
Wie ist die Welt so stille,
Jakże cichy jest świat,
Und in der Dämmrung Hülle
I w zmierzchu zasłonie
So traulich und so hold!
Tak spokojnie i tak uroczo!
Als eine stille Kammer,
Jak cicha komnata,
Wo ihr des Tages Jammer
Gdzie możecie przespać i zapomnieć
Verschlafen und vergessen sollt.
Smutek i ból dnia.
Seht ihr den Mond dort stehen? —
Czy widzicie tam stojący księżyc?
Er ist nur halb zu sehen,
Widać tylko połowę.
Und ist doch rund und schön!
A jednak jest cały i piękny!
So sind wohl manche Sachen,
Tak też jest z wieloma rzeczami,
Die wir getrost belachen,
Które beztrosko wyśmiewamy,
Weil unsre Augen sie nicht sehn.
Ponieważ nasze oczy ich nie widzą.
