Na dziedzińcu przy kurniku
Op de binnenplaats bij het kippenhok
Krzyknął kogut — kukuryku!
De haan kraaide — kukeleku!
Biją skrzydła jak kańczugi,
Vleugels slaan als zwepen,
Dziobią dzióby,
Snavels pikken,
Drą pazury aż do skóry.
Klauwen krassen tot op de huid.
Już krew kapie, pierze leci.
Nu druppelt het bloed, veren vliegen.
Z kwoczką uszedł rywal trzeci.
De derde rivaal ontsnapte met de hen.
A wtem indor dmuchnął:
Toen blies de kalkoen zich op:
„Hola!“
'Wacht even!'
Stała się jego wola.
Zijn wil geschiedde.
„O co idzie, o co chodzi?
'Waar gaat het over, wat is er aan de hand?'
Indor was pogodzi“.
De kalkoen zal het voor jullie oplossen.'
Na to oba, każdy sobie:
Hierop antwoordden beiden, ieder op zijn eigen manier:
„Przedrzeźniał się mej osobie“.
'Hij bespotte me persoonlijk.'
„Moi panowie“
'Heren,'
indor powie
de kalkoen zei
„Niepotrzebnie się czubiło,
'Het was niet nodig om ruzie te maken,
Przedrzeźniania tu nie było;
Hier was geen sprake van nabootsing;
Obydwa z jednej zapialiście nuty,
Jullie kraaiden allebei dezelfde melodie,
Boście obydwa koguty“.
Omdat jullie allebei hanen zijn.'
Kiedy głupstwo jeden powie,
Wanneer iemand iets dwaas zegt,
Głupstwo drugi mu odpowie;
Een ander antwoordt met dwaasheid;
Potem płacą życiem, zdrowiem.
Dan betalen ze met leven, met gezondheid.
Co rzec na to? Wiem — nie powiem!
Wat te zeggen daarop? Ik weet het — zeg het niet!
