La nebbia a gl’irti colli
De mist op de stekelige heuvels
Piovigginando sale,
Stijgt met lichte regen,
E sotto il maestrale
En onder de noordwestenwind
Urla e biancheggia il mar;
De zee brult en wordt wit;
Ma per le vie del borgo
Maar door de straten van het dorp
Dal ribollir de’ tini
Uit het borrelen van de vaten
Va l’aspro odor de i vini
Gaat de scherpe geur van de wijnen
L’anime a rallegrar.
De zielen op te vrolijken.
Gira su’ ceppi accesi
Het spit draait boven de brandende houtblokken
Lo spiedo scoppiettando:
Knappend terwijl het draait:
Sta il cacciator fischiando
De jager staat te fluiten
Su l’uscio a rimirar
Bij de deuropening, naar buiten kijkend
Tra le rossastre nubi
Tussen de roodachtige wolken
Stormi d’uccelli neri,
Zwermen zwarte vogels,
Com’esuli pensieri,
Als verbannen gedachten,
Nel vespero migrar.
Migreren in de avond.
