Mimozami jesień się zaczyna,
Mimózou začína jeseň,
Złotawa, krucha i miła.
Zlatistá, krehká a milá.
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,
Si to ty, si to ty tá dievčina,
Która do mnie na ulicę wychodziła.
Ktorá ku mne na ulicu vychádzala.
Od twoich listów pachniało w sieni,
Z tvojich listov vo verande voňalo,
Gdym wracał zdyszany ze szkoły,
Keď som sa vracal zadýchaný zo školy,
A po ulicach w lekkiej jesieni
A po uliciach v ľahkej jeseni
Fruwały za mną jasne anioły.
Poletovali za mnou jasní anjeli.
Mimozami zwiędłość przypomina
Mimózou pripomína zvädnutie
Nieśmiertelnik żółty - październik.
Slamiha žltá – október.
To ty, to ty moja jedyna,
Si to ty, si to ty moja jediná,
Przychodziłaś wieczorem do cukierni.
Prichádzala si večer do cukrárne.
Z przemodlenia, z przeomdlenia senny,
Zo zbožného modlenia, zo mdloby ospalý,
W parku płakałem szeptanymi słowy.
V parku som plakal šepkanými slovami.
Młodzik z chmurek prześwitywał jesienny,
Mladý mesiac z obláčikov presvital jesenný,
Od mimozy złotej - majowy.
Z mimózy zlatej – májový.
Ach, czułymi, przemiłymi snami
Ach, nežnými, milými snami
Zasypiałem z nim gasnącym o poranku,
Zaspával som s ním zhasínajúcim ráno,
W snach dawnymi bawiąc się wiosnami,
Vo snoch starobylými hrajúc sa jarami,
Jak tą złotą, jak tą wonną wiązanką...
Ako tou zlatou, ako tou voňavou kyticou...
