Cartagena de Indias 1683
B2Portugees26 kaarten
Voor meer content, talen en functies download je de mobiele app in de App Store of via Google Play.
Estava no porto de Cartagena das Índias, e o ano era 1683.
Ik was in de haven van Cartagena de Indias, en het jaar was 1683.
O sol já tinha nascido sobre o mar das Caraíbas.
De zon was al opgekomen boven de Caribische Zee.
O ar cheirava a sal, madeira húmida e especiarias. Tudo parecia antigo, mas cheio de vida.
De lucht rook naar zout, vochtig hout en specerijen. Alles leek oud, maar vol leven.
Os comerciantes gritavam os seus preços enquanto descarregavam mercadorias do último galeão.
De handelaren riepen hun prijzen terwijl ze goederen uit het laatste galjoen losten.
Vi alguns marinheiros a falar sobre um navio inglês visto perto das costas.
Ik zag enkele zeelieden praten over een Engels schip dat nabij de kust was gezien.
Um jovem vendia cocos na esquina e ofereceu-me um por dois reais.
Een jonge man verkocht kokosnoten op de hoek en bood me er een aan voor twee reales.
Do alto das muralhas, podia-se ver o mar e ouvir os sons do porto.
Vanaf de top van de stadsmuren kon je de zee zien en de geluiden van de haven horen.
Entrei na cidade pela Boca da Ponte, a entrada principal para Cartagena.
Ik ging de stad binnen via de Boca del Puente, de hoofdingang van Cartagena.
Na Praça dos Coches, os vendedores ofereciam frutas tropicais sob coloridos guarda-sóis.
Op de Plaza de los Coches boden de verkopers tropisch fruit aan onder kleurrijke parasols.
Uma senhora na praça disse-me que os Zapata organizariam um grande baile essa semana.
Een dame op het plein vertelde me dat de familie Zapata die week een groot bal zou organiseren.
Vi algumas crianças a correr descalças pela praça.
Ik zag enkele kinderen blootsvoets over het plein rennen.
A Rua da Inquisição era estreita e silenciosa, mas todos evitavam falar do edifício no final.
De Calle de la Inquisición was smal en stil, maar iedereen vermeed het om over het gebouw aan het einde te praten.
Caminhei pela Rua do Arcebispado, onde as casas tinham varandas de madeira cheias de flores.
Ik liep langs de Calle del Arzobispado, waar de huizen houten balkons vol bloemen hadden.
Dona Teresa Céspedes passou na sua carruagem, coberta com um véu de renda branco.
Doña Teresa Céspedes reed voorbij in haar koets, bedekt met een witte kanten sluier.
O doutor Fernández de Madrid passava com a sua capa preta e muitos o saudavam com respeito.
Dokter Fernández de Madrid liep voorbij in zijn zwarte cape, en velen begroetten hem met respect.
Padre Ignacio, um jesuíta muito querido, falava com algumas crianças em frente ao convento.
Pater Ignacio, een geliefde jezuïet, sprak met enkele kinderen voor het klooster.
Um menino disse-me que o senhor Tomás, o padeiro, sempre guardava o melhor pão para os soldados.
Een jongen vertelde me dat Don Tomás, de bakker, altijd het beste brood bewaarde voor de soldaten.
Ouvi que o senhor Alonso Valdés recebeu notícias de um carregamento de cacau da Venezuela.
Ik hoorde dat Don Alonso Valdés nieuws had ontvangen over een lading cacao uit Venezuela.
Diziam que o senhor Rodrigo Montenegro queria comprar outra casa perto da muralha.
Ze zeiden dat Don Rodrigo Montenegro een ander huis wilde kopen nabij de stadsmuur.
Na botica, a senhora Gómez contava que o seu filho viu um navio francês do monte.
In de apotheek vertelde mevrouw Gómez dat haar zoon een Frans schip vanaf de heuvel had gezien.
Na taberna, um marinheiro dizia que o jovem Blas de Lezo queria embarcar rumo a Havana.
In de taverne zei een zeeman dat de jonge Blas de Lezo naar Havana wilde vertrekken.
Passei pela Praça da Alfândega, onde os funcionários caminhavam com papéis na mão e caras sérias.
Ik liep door de Plaza de la Aduana, waar ambtenaren met papieren in de hand en serieuze gezichten liepen.
Na Praça de São Pedro Claver, um grupo de escravos recém-chegados esperava em silêncio sob o sol.
Op de Plaza de San Pedro Claver wachtte een groep pas aangekomen slaven zwijgend in de zon.
Vi o Castelo de São Felipe ao longe, dominando a cidade desde uma colina.
Ik zag het Castillo de San Felipe in de verte, dat de stad vanaf een heuvel domineerde.
Ao entardecer, as pessoas caminhavam pelas muralhas para ver o sol afundar-se no mar das Caraíbas.
Bij zonsondergang liepen mensen over de stadsmuren om de zon in de Caribische Zee te zien zinken.
Cartagena estava cheia de vida, cores e rumores —uma cidade que nunca dormia completamente.
Cartagena was vol leven, kleuren en geruchten — een stad die nooit helemaal sliep.