Rimas VII (Gustavo Adolfo Bécquer)
C1Ισπανικά12 κάρτες
Για περισσότερο περιεχόμενο, περισσότερες γλώσσες και περισσότερες λειτουργίες, κατέβασε την εφαρμογή για κινητά από το App Store ή το Google Play.
Del salón en el ángulo oscuro,
Στη σκοτεινή γωνία του δωματίου,
de su dueña tal vez olvidada,
ίσως ξεχασμένη από την ιδιοκτήτριά της,
silenciosa y cubierta de polvo,
σιωπηλή και καλυμμένη με σκόνη,
veíase el arpa.
Φαινόταν η άρπα.
¡Cuánta nota dormía en sus cuerdas,
Πόσες νότες κοιμούνταν στις χορδές της,
como el pájaro duerme en las ramas,
όπως το πουλί κοιμάται στα κλαδιά,
esperando la mano de nieve
περιμένοντας το χιονάτο χέρι
que sabe arrancarlas!
που ξέρει πώς να τις βγάλει έξω!
¡Ay!, pensé: ¡cuántas veces el genio
Αχ!, σκέφτηκα: πόσο συχνά η ιδιοφυΐα
así duerme en el fondo del alma
κοιμάται έτσι στα βάθη της ψυχής
y una voz como Lázaro espera
και περιμένει μια φωνή σαν τον Λάζαρο
que le diga: «Levántate y anda»!
να πει: «Σήκω και περπάτα!»